8 فوریه 2025- محققان در یک کارآزمایی تصادفی جدید، پتانسیل امپاگلیفلوزین را در کاهش خطر آسیب کلیوی حاد ناشی از ماده حاجب(CI-AKI) در بین بیماران تحت مداخله عروق کرونر از راه پوست(PCI)  بررسی کردند. این مطالعه که در ژورنال Scientific Reports منتشر شده است، نشان می ‌دهد که این مهارکننده ی کوترانسپورتر 2 سدیم-گلوکز (SGLT2) ممکن است نقش محافظتی کلیوی را به‌ ویژه در بیماران میانسال و مسن و کسانی که درجات مختلفی از عملکرد کلیوی دارند، ایفا کند.

محققان نوشتند: "امپاگلیفلوزین با افزایش نشانگرهای عملکرد کلیوی، از جمله eGFR و سیستاتین C، به طور قابل توجهی بروز CI-AKI را در بیماران تحت مداخله یPCI ، کاهش داد. این اثرات محافظتی در گروه های سنی مختلف مشهود بود، با مزایای قابل توجه در افراد میانسال و مسن، و افرادی که درجات متفاوتی از عملکرد کلیوی داشتند."

آسیب کلیوی حاد ناشی از ماده حاجب(CI-AKI)، یک عارضه به خوبی شناخته شده پس از تجویز ماده حاجب در طی PCI است که اغلب منجر به پیامدهای نامطلوب کلیوی می شود. کارآزمایی ‌های بالینی محدودی تأثیر مهارکننده‌ های SGLT2 بر CI-AKI را بررسی کرده ‌اند. برای رفع این شکاف، زینب سادات حسین و همکارانش از کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در ایران، اثرات کوتاه مدت امپاگلیفلوزین، یک مهارکننده SGLT2، را در کاهش بروز CI-AKI در بیماران PCI، صرف نظر از وضعیت دیابت، ارزیابی کردند.

برای این منظور، پژوهشگران یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور را بر روی 121 بیمار که بین سال‌های 2022 تا 2023 تحت PCI در بیمارستان قائم مشهد در ایران قرار گرفته بودند، انجام دادند. شرکت‌ کنندگان به ‌طور تصادفی برای دریافت امپاگلیفلوزین (10 میلی‌گرم در روز) یا دارونما، که از یک روز قبل از انجام  PCIشروع و تا دو روز بعد از ادامه یافت، تقسیم شدند. پارامترهای عملکرد کلیوی، از جمله نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR)، کراتینین، سیستاتین C و اوره، برای ارزیابی تاثیر امپاگلیفلوزین بر عملکرد کلیه مورد ارزیابی قرار گرفت.

یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر بود:

•  مصرف کنندگان امپاگلیفلوزین، کاهش قابل توجهی را در میانگین سطح سیستاتین C در مقایسه با گروه دارونما در تمام گروه های سنی (<50 سال، 50-60 سال و> 60 سال) نشان دادند.

•  بیماران بالای 60 سال بهبود قابل توجهی را در تغییرات میانگین eGFR با امپاگلیفلوزین تجربه کردند.

•  کاهش قابل توجهی در میانگین تغییرات در سطوح سیستاتین C با امپاگلیفلوزین در تمام سطوحeGFR (> 60، 45-60، و <45) وجود داشت.

•  تفاوت معنی داری در سطح اوره و کراتینین بین گروه امپاگلیفلوزین و دارونما وجود نداشت.

این یافته ها نشان می دهد که امپاگلیفلوزین ممکن است یک اثر محافظتی در برابر CI-AKI، به ویژه در بیماران میانسال و مسن و آنهایی که درجات متفاوتی از عملکرد کلیوی دارند، ارائه دهد. به نظر می ‌رسد که به طور قابل ‌توجهی، تجویز آن برای بیماران قلبی عروقی که تحت مداخلات با ماده ی حاجب قرار می ‌گیرند، بدون در نظر گرفتن وضعیت دیابت، به حفظ عملکرد کلیه پس از قرار گرفتن در معرض ماده حاجب کمک می ‌کند. علاوه بر این، سیستاتینC ، به عنوان یک پیش بینی کننده حیاتی  CI-AKI ظاهر شد و حساسیت بیشتری را در تشخیص تغییرات عملکرد کلیه در مقایسه با اوره و کراتینین نشان داد.

محققان نتیجه گیری کردند که «تحقیقات بیشتر با گروه‌ های بزرگ‌ تر و پیگیری ‌های طولانی‌ تر برای تأیید این نتایج و به‌ دست آوردن بینش عمیق‌ تر در مورد مکانیسم‌ های اساسی اثرات محافظتی مجدد امپاگلیفلوزین در روش‌های کنتراست ضروری است».

منبع:

https://medicaldialogues.in/nephrology/news/empagliflozin-reduces-ci-aki-risk-in-pci-patients-by-improving-renal-function-study-reveals-142914